Grenzen aangeven en pleasen doorbreken

Merk je dat je voortdurend meer van jezelf vraagt en het lastig vindt om nee te zeggen tegen anderen? Patronen zoals pleasen ontstaan vaak als beschermingsmechanisme. Leer herkennen waar deze overlevingspatronen vandaan komen en hoe je stap voor stap opnieuw leert luisteren naar je eigen grenzen en behoeften.

 

 

Blog 1

Waarom komt mijn lichaam niet meer tot rust?

Je hebt misschien al van alles geprobeerd.

Je neemt rust, probeert minder te doen, gaat op tijd naar bed of zegt tegen jezelf dat je je niet zo druk moet maken. Toch blijft je lichaam gespannen. Je hoofd blijft doorgaan, je bent snel overprikkeld of je voelt een onrust die je niet goed kunt verklaren.

Misschien denk je zelfs:

“Waarom lukt het me niet om gewoon te ontspannen?”

Het antwoord is vaak niet dat je niet genoeg je best doet.

Soms is je lichaam gewend geraakt aan het voortdurend ‘aan’ staan.

Je hoofd weet dat je veilig bent, maar je lichaam voelt dat niet altijd

Wanneer je langere tijd stress ervaart, kan je zenuwstelsel zich aanpassen aan een toestand van alertheid.

Je lichaam blijft als het ware op de uitkijk staan.

Dat kan zich uiten in bijvoorbeeld:

• gespannen spieren

• een gejaagd of onrustig gevoel

• slecht slapen

• vermoeidheid

• snel overprikkeld raken

• moeite met ontspannen

• een hoge ademhaling

• hartkloppingen

• veel piekeren

• moeite om grenzen aan te geven

Niet iedereen ervaart dezelfde klachten. En lichamelijke klachten kunnen natuurlijk ook andere oorzaken hebben. Bij aanhoudende of nieuwe klachten is het daarom belangrijk om deze medisch te laten beoordelen wanneer dat nodig is.

Waarom rust nemen soms niet voldoende is

Wanneer je lichaam langere tijd spanning heeft vastgehouden, kan alleen maar ‘rust nemen’ onvoldoende voelen.

Je kunt bijvoorbeeld een hele avond op de bank zitten en toch merken dat je lichaam gespannen blijft.

Je doet niets, maar vanbinnen staat je systeem nog steeds aan.

Dat is een belangrijk verschil.

Rust nemen is niet altijd hetzelfde als je veilig en ontspannen voelen.

Daarom kan het helpen om niet alleen te kijken naar wat je denkt, maar ook naar wat je lichaam aangeeft.

Je lichaam vertelt soms wat je hoofd nog niet begrijpt

Misschien merk je dat je schouders voortdurend gespannen zijn.

Of dat je buik zich aanspant wanneer iemand iets van je vraagt.

Of dat je ademhaling verandert wanneer een bepaald onderwerp ter sprake komt.

Soms zijn dit signalen die je lange tijd hebt leren negeren.

Niet omdat je dat bewust hebt gekozen, maar omdat doorgaan, aanpassen of sterk blijven op een bepaald moment misschien belangrijker voelde.

Je lichaam kan bepaalde reacties als het ware blijven herhalen, ook wanneer de oorspronkelijke situatie allang voorbij is.

Leren luisteren naar je lichaam

Lichaamsgerichte therapie begint daarom niet altijd met de vraag:

“Wat is er precies met je gebeurd?”

Soms beginnen we met een veel eenvoudigere vraag:

“Wat merk je op dit moment in je lichaam?”

Waar voel je spanning?

Wat gebeurt er met je ademhaling?

Wat merk je wanneer je aan een bepaalde situatie denkt?

Kun je voelen wanneer je lichaam ontspant?

Door hier op een rustige en veilige manier aandacht aan te geven, kun je jezelf steeds beter leren begrijpen.

Het gaat daarbij niet om het forceren van emoties of het opnieuw beleven van alles wat er is gebeurd.

Het gaat om leren voelen wat er nu is, binnen wat voor jou op dat moment draaglijk en veilig voelt.

Van overleven naar meer rust

Wanneer je langere tijd hebt gefunctioneerd vanuit spanning, kan het opnieuw leren ervaren van rust een proces zijn.

Je hoeft jezelf daarbij niet te dwingen om te ontspannen.

Juist het leren herkennen van kleine signalen van spanning én ontspanning kan een eerste stap zijn.

Misschien merk je bijvoorbeeld voor het eerst op:

Mijn ademhaling wordt rustiger.

Mijn schouders zakken een beetje.

Ik hoef nu even niets op te lossen.

Dat lijken misschien kleine veranderingen, maar ze kunnen belangrijk zijn wanneer je lange tijd gewend bent geweest om door te gaan.

Je hoeft jezelf niet te repareren

Wanneer je lichaam voortdurend spanning aangeeft, betekent dat niet automatisch dat er iets mis is met jou.

Je lichaam heeft vaak geprobeerd je te beschermen op de manier die het op dat moment kende.

Soms is het dan niet nodig om harder je best te doen.

Maar om opnieuw te leren luisteren.

Te voelen.

Grenzen te herkennen.

En stap voor stap weer ruimte te ervaren.

Misschien is dit wel de belangrijkste vraag:

Niet: “Hoe krijg ik mijn lichaam zo snel mogelijk rustig?”

Maar:

“Wat probeert mijn lichaam mij eigenlijk te vertellen?”

Dat kan een heel andere manier van kijken naar stress, spanning en herstel geven.

---

Wil je hier meer over ontdekken?

In mijn praktijk in Lobith werk ik lichaamsgericht en vanuit het zenuwstelsel. We kijken niet alleen naar je gedachten en je verhaal, maar ook naar wat je lichaam laat zien en voelen.

Dat gebeurt op een rustige en veilige manier, afgestemd op jouw tempo.

Heb je het gevoel dat je al langere tijd ‘aan’ staat, moeilijk kunt ontspannen of steeds verder van jezelf verwijderd raakt? Dan kan het helpen om samen te onderzoeken wat er onder deze spanning ligt.

Je hoeft niet eerst volledig vast te lopen voordat je naar jezelf mag gaan luisteren.

 

BLOG 2

 

Wat gebeurt er met je zenuwstelsel bij langdurige stress?

Stress kennen we allemaal. Een drukke periode op je werk, zorgen om iemand die je dierbaar is of een gebeurtenis die veel van je vraagt. Vaak herstelt je lichaam weer wanneer de spanning voorbij is.

Maar wat gebeurt er wanneer de spanning langere tijd aanhoudt?

Dan kan het zijn dat je lichaam steeds moeilijker terugkeert naar rust.

Je zenuwstelsel staat voortdurend klaar

Je zenuwstelsel helpt je lichaam om te reageren op wat er om je heen en in jezelf gebeurt.

Wanneer je een situatie als bedreigend of spannend ervaart, komt je lichaam in actie. Je hartslag kan omhooggaan, je ademhaling verandert, je spieren spannen zich aan en je aandacht wordt scherper.

Dat is op zichzelf een normale reactie.

Je lichaam maakt zich klaar om te handelen.

Wanneer het gevaar voorbij is, hoort je lichaam vervolgens weer terug te kunnen schakelen naar herstel en ontspanning.

Maar wanneer stress zich blijft opstapelen, kan die terugkeer naar rust steeds moeilijker worden.

Van spanning naar overbelasting

Langdurige stress betekent niet altijd dat je je voortdurend bewust gespannen voelt.

Soms merk je het juist aan andere dingen.

Je bent bijvoorbeeld:

• voortdurend moe;

• sneller geïrriteerd;

• gevoeliger voor geluiden of prikkels;

• minder geconcentreerd;

• sneller emotioneel;

• veel aan het piekeren;

• gespannen in je lichaam;

• slecht aan het slapen;

• steeds minder in staat om echt te ontspannen.

Soms ga je gewoon door.

Je doet wat er van je verwacht wordt, zorgt voor anderen en probeert jezelf staande te houden.

Totdat je lichaam op een gegeven moment aangeeft dat het niet meer verder kan.

Je lichaam kan langer doorgaan dan je denkt

Een van de lastige dingen aan langdurige stress is dat je soms pas laat merkt hoeveel het van je vraagt.

Je kunt jezelf jarenlang hebben aangeleerd om door te zetten.

Niet zeuren.

Sterk zijn.

Anderen helpen.

Je verantwoordelijkheid nemen.

Doorgaan, ook als je eigenlijk moe bent.

Misschien heeft dat je lange tijd geholpen.

Maar een strategie die ooit nuttig was, kan later juist bijdragen aan overbelasting.

Je hoofd en je lichaam kunnen iets anders vertellen

Je kunt met je verstand heel goed weten:

“Er is nu niets aan de hand.”

En toch kun je lichamelijk spanning voelen.

Je schouders blijven aangespannen. Je ademhaling blijft hoog. Je buik voelt onrustig. Je hart klopt sneller of je voelt een voortdurende druk vanbinnen.

Dat betekent niet dat je lichaam tegen je werkt.

Je lichaam probeert juist te reageren op wat het als belangrijk of bedreigend heeft leren herkennen.

Daarom is het soms niet voldoende om jezelf alleen maar toe te spreken met:

“Maak je niet zo druk.”

Je kunt je lichaam namelijk niet altijd met je verstand overtuigen dat het moet ontspannen.

Herstel begint niet altijd met minder doen

Wanneer je overbelast bent, is rust natuurlijk belangrijk.

Maar herstel gaat vaak verder dan alleen minder activiteiten ondernemen.

Het kan ook betekenen dat je opnieuw leert herkennen:

Wat voel ik?

Wat heb ik nodig?

Waar ligt mijn grens?

Wanneer staat mijn lichaam aan?

Wanneer ervaar ik daadwerkelijk rust?

Dat bewust worden van je lichaam kan een belangrijke stap zijn.

Lichaamsgerichte therapie

Bij lichaamsgerichte therapie kijken we niet alleen naar je gedachten en je verhaal.

We kijken ook naar wat er in je lichaam gebeurt.

Waar voel je spanning?

Wat gebeurt er wanneer je aan een bepaalde situatie denkt?

Wanneer merk je dat je ademhaling verandert?

Kun je het verschil voelen tussen spanning en ontspanning?

Door daar op een rustige manier aandacht aan te geven, kan er meer inzicht ontstaan in de signalen van je lichaam.

Het doel is niet om je lichaam te forceren om te ontspannen.

Het gaat juist om luisteren, herkennen en stap voor stap leren omgaan met wat je lichaam aangeeft.

Je zenuwstelsel hoeft niet je vijand te zijn

Wanneer je langdurig gespannen bent, kan het voelen alsof je lichaam je in de steek laat.

Maar vaak is het tegenovergestelde waar.

Je lichaam probeert je juist te beschermen.

Het heeft geleerd alert te zijn en snel te reageren wanneer dat nodig lijkt.

Herstel kan daarom ook betekenen dat je lichaam opnieuw meer ruimte krijgt om veiligheid, rust en ontspanning te ervaren.

Niet door jezelf te dwingen.

Maar door stap voor stap te leren luisteren naar wat er werkelijk in jou gebeurt.

Misschien begint herstel met een andere vraag

Niet:

“Hoe zorg ik ervoor dat mijn stress zo snel mogelijk verdwijnt?”

Maar:

“Wat probeert mijn lichaam mij duidelijk te maken?”

Dat kan het begin zijn van een andere relatie met jezelf en met je lichaam.

---

Wil je hier meer over ontdekken?

In mijn praktijk in Lobith werk ik lichaamsgericht en vanuit het zenuwstelsel. We kijken samen naar de signalen van je lichaam, naar stress en naar patronen die mogelijk bijdragen aan je klachten.

Dat gebeurt op een veilige en rustige manier, afgestemd op jouw tempo.

Je hoeft niet eerst helemaal vast te lopen om aandacht te mogen geven aan wat je lichaam je vertelt.